Een aantal dagen geleden had ik de planning nogal veranderd. Daardoor heb ik vandaag nog van het heerlijke weer kunnen genieten in Genoa en gisteren op mijn gemakje door Venetië gedwaald. Nog altijd geen spijt van deze keuze.

Maar het betekent wel dat alles veranderd is. En eerlijk gezegd had ik over sommige dingen iets minder nagedacht. Eén van deze dingen is hoe ik mijn reis verder zou gaan doen. Hoe zou ik vanuit Venetië naar Praag  en vooral hoe lang het zou duren. En dat bleek langer dan ik had gedacht…

Met de trein of toch…

Vooral dit laatste begon een beetje een probleem te vormen. Wat bleek, de treinreis vanuit Venetië naar Praag is echt lang. De directe verbinding zou bijna 13 uur zijn en omdat de 7,5 eerder al zwaar viel, leek me dit geen goed plan. Een andere mogelijkheid was om via München of Wenen te reizen. Alleen was de reis naar beide plaatsen nog steeds zo’n 6 a 7 uur reizen en dus weer een hele dag in de trein. De dag daarna zou ik dan nog eens 4 tot 6 uur onderweg zijn en dat betekende dat er weinig tijd over was in Praag.

Maar dat was niet alles…
Er was ook nog het probleem met reserveringen want voor alle 3 de opties had ik reserveringen nodig. Voor Venetië naar Praag zou dat gaan lukken maar omdat die optie 13 uur in de trein betekende, viel die af. Naar München lukte ook, alleen van München naar Praag gaf wel een probleem. Die reservering was niet meer te boeken.
Dan was er nog de optie via Wenen. Ook hierbij was de reis naar Wenen prima maar de reservering van Wenen naar Praag ook niet mogelijk. Weg opties!

Nog een optie dan…

Weet je nog dat ik vertelde in vorige blogs over het meisje uit Finland? Daar heb ik dus nog steeds contact mee en doordat het voor haar moeilijk is om vanuit Finland met de trein de rest van Europa in te gaan en vice versa, had zij gekozen om naar haar eerste en laatste bestemming met het vliegtuig te gaan. En zette mij aan het denken. Waarom niet met het vliegtuig van Venetië naar Praag? Qua kosten zou het niet heel veel hoger uitkomen dan met alle reserveringen en het is maar één uurtje vliegen. In tijd een besparing van zeker 11 uur waarin ik liever Praag bekijk.

De goedkoopste vlucht was pas ‘s avonds, maar ach met de trein was ik ook niet veel eerder aangekomen. Het zou wel betekenen dat ik op mijn gemakje alles kon doen en  niet vroeg op hoefde te staan. Heerlijk.
Dus heb ik een late check out in het hostel geboekt zodat ik pas om 15 uur hoefde uit te checken ipv in de ochtend.

Ik had alle tijd gehad en ben ik om 15:00 uur naar het vliegveld gegaan. Lekker een dagje op mijn gemakje doen.

Naar huis

Hoewel ik enorm geniet van deze reis en er meer dan genoeg te zien en doen is, kijk ik er ook erg naar uit weer naar huis te gaan. Het alleen reizen is soms erg lekker en het geeft me de mogelijkheid te doen wat ik wil doen zonder rekening te hoeven houden met anderen. Aan de andere kant is het soms ook erg eenzaam en heb je 3 weken lang niemand echt om je heen.
Het logere in hostels maakt het wel wat makkelijker doordat je in de algemene ruimtes makkelijker in contact komt met anderen. Maar uiteindelijk zit je ‘s avonds wel alleen te eten, heb je niemand om mee te kletsen in de trein of iemand om je avontuur mee te delen en samen om rare voorvallen te lachen.

Een paar dagen geleden begon dat zwaar te worden. Na heerlijk tot rust te zijn gekomen in Nice en Genoa en het  leuke contact met het Finse meisje, was het alleen zijn ineens extra zwaar. Zo was ik bijvoorbeeld met haar samen even naar de supermarkt was geweest in Genoa. Misschien 15 minuten in totaal, maar het  zijn net die momentjes die je gaat missen.

Ik kijk er intussen dus ook weer naar uit om naar huis te gaan en weer mensen om me heen te hebben. Weer een zelf gekookte maaltijd eten samen. Ik kijk er zelfs weer erg naar uit om te gaan werken en weer routine te hebben  met bekende mensen om mij heen. Maar waar ik misschien nog wel het meeste naar uitkijk is om ‘s avonds heerlijk niks te hoeven doen en op de bank te hangen en vooral om weer in mijn eigen bed te slapen.

Het einde in zicht

Dat ik weer een plan heb voor de laatste dagen, maakt het wel weer makkelijker. Zo is er nog een dagje in Praag gepland wat ik zeker niet ga opgeven. Vooraf betiteld als een van de hoogte punten van deze reis. Vrijdag ga ik dan met de trein naar Hannover waar ik een halve dag tijd heb. En zaterdag de trein naar huis waar ik eind van de middag zal aankomen en in de avond dus thuis… waar ik erg naar uit kijk!

Ik weet in ieder geval één ding zeker. Ik ga zeker nog een keer zo’n reis gaan maken en misschien dan nog wel iets langer zodat ik nog meer kan zien. Maar dit ga ik dan niet alleen doen! Als ik nog een keer voor een langere tijd weg ga, ga ik dit doen met een reismaatje.

Als je me nog niet volgt, ik post door de dag heen op InstaStories en Polarsteps! Zeker via Polarsteps kan je me bijna stap voor stap volgen door mijn live locatie en de foto’s die ik door de dag heen post.
Volg je me nog niet? Ga dat dan zeker doen! Via Instagram: @mikemeijsen of  voor Polarsteps, klik hier